ندارد ؟ جوابش آن است كه آن روايات نظر به حكم واقعى دارد ، يعنى در واقع و عند اللّه هيچ واقعه‌اى خالى از حكم نيست ، بلكه احكامى دارد كه ميان عالم و جاهل مشترك است و اين منافاتى ندارد با اينكه آن واقعه بالفعل محكوم به هيچ حكمى نباشد . پس از ناحيهء تلازم هم حرمت ضد مأمور به ثابت نشد ، بلكه حكم واقعى ضد همان است كه قبل از ابتلاء به مضاده داشته و الآن هم همان است ( مثلا نماز واجب بوده ) ولى فعلى نمىشود . در اثر ابتلاء به مزاحم اقوى نتيجه : به عقيدهء مرحوم آخوند در مقام اوّل يا ضد خاص امر به شىء مقتضى نهى از ضد نمىباشد .